พนักงานรถไฟ

โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา 14 ก.พ. 2549 14 ก.พ. 2549

• 1:36:41 คุณแม่ขายอาหารที่สถานีชุมทางบ้านภาชี พบพนักงานรถไฟหนุ่มในวันวาเลนไทน์
  คุณแม่ของผู้เขียนเป็นบุตรคนที่สอง แต่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลักหาเลี้ยงพี่น้อง สมัยสาวสวยมาก ขายอาหารที่สถานีรถไฟชุมทางบ้านภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา วันหนึ่งเหลือบไปเห็นชายหนุ่มร่างสูงโปร่งแต่งเครื่องแบบพนักงานรถไฟ ดูสง่า คมชัด หล่อ เพิ่งย้ายมาทำงานที่สถานีนี้ ก้าวลงจากรถไฟพร้อมกระเป๋าเสื้อผ้าเก่าหนึ่งใบ วันแรกที่เจอเป็นวันวาเลนไทน์ คุณแม่รู้สึกว่าใช่เลย และนึกว่าตาคนนี้ทำไมน่าสงสารจัง ส่วนชายหนุ่มสบตาแล้วรู้สึกเหมือนไฟช็อตแปลบเข้าไปในใจ นึกถามตัวเองว่าทำไมรู้สึกผูกพันกับผู้หญิงคนนี้จัง ครูไม่ใหญ่แซวสลับตลอดว่าพระเอกหรือพระรอง หลายวันต่อมาชายหนุ่มมานั่งทานข้าวที่ร้านใกล้ร้านของคุณแม่ แล้วคุณแม่เดินผ่านมาพอดี
• 1:42:05 บทสนทนาแรก พี่ทานน้ำไหม รับทำอาหารแกงจืดผัดผักส่งเช้าเย็นจนเจอกันเจ็ดร้อยกว่าครั้ง
  คุณแม่ทักว่าพี่ทานน้ำไหม ครูไม่ใหญ่แซวว่ามองนางเอกจนข้าวติดคอ นี่คือบทสนทนาแรกที่ทำให้รู้จักกัน เมื่อชายหนุ่มรู้ว่าคุณแม่ขายอาหารที่สถานีก็ว่าจ้างให้ทำอาหารใส่กล่องส่งเช้าเย็น วันหนึ่งได้เจอกันสองครั้ง เมนูคือแกงจืดกับผัดผัก ครูไม่ใหญ่อธิบายว่าแกงจืดเป็นแกงมาตรฐานที่ทุกชาติต้องมีเพื่อปรับรสเปรี้ยวหวานมันเค็มให้อยู่ระดับกลาง คุณแม่เห็นว่าไม่ยากจึงตกลง ส่งอาหารจากวันเป็นเดือนเป็นปี ราวเจ็ดร้อยสามสิบครั้งที่ได้เจอกันคุยกัน ชายหนุ่มไม่เคยเบื่อเมนูเดิม กลับรู้สึกอร่อยทั้งรสอาหารและถ้อยคำกับรอยยิ้มของคุณแม่ แกงจืดทุกวันแต่ความรักไม่จืด เข้มข้นขึ้นจนต้องเอ่ยปากบอกรัก