ข้าวสาลีอบสามปี

โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา 7 ม.ค. 2549 7 ม.ค. 2549

• 1:26:20 ข้าวสาลีของโสณะที่รดด้วยน้ำสามอย่าง อบสามปี และร่อนด้วยตะแกรงทองคำร้อยครั้ง
  ข้าวที่โสณะรับประทานแต่ละมื้อเป็นข้าวสาลีที่เพาะปลูกอย่างพิถีพิถัน ท่านเศรษฐีผู้เป็นบิดาให้ปลูกในนาที่เนื้อดินอุดมสมบูรณ์ รดด้วยน้ำสามอย่างคือน้ำธรรมดา น้ำผสมน้ำนม และน้ำผสมน้ำหอม เมื่อข้าวตั้งรวงเป็นน้ำนมก็ให้นำผ้าเนื้อละเอียดมามุงบังกันแมลง เมื่อรวงข้าวเริ่มแก่ก็ให้พรมด้วยน้ำหอมอย่างดีจนท้องทุ่งหอมเป็นที่กล่าวขานของชาวเมือง เมื่อถึงคราวเก็บเกี่ยว บริวารนับแสนคนเกี่ยวข้าวนำมาใส่ยุ้งฉางที่ปูลาดเครื่องหอมไว้ภายใน ปิดประตูอบกลิ่นนานถึงสามปี เมื่อเปิดยุ้งกลิ่นหอมตลบอบอวนไปทั่วเมือง แล้วให้ร่อนด้วยตะแกรงทองคำนับร้อยครั้ง หุงแล้วมีกลิ่นหอมและสีขาวคล้ายดอกมะลิ คดใส่ภาชนะทองคำวางบนภาชนะเงินที่เต็มไปด้วยข้าวปายาสข้นร้อน ๆ แล้วน้อมเข้าไปให้โสณะรับประทานทุกวันไม่เคยว่างเว้น
• 1:31:17 ครูไม่ใหญ่ทบทวนสารคดีและย้ำว่าบุญไม่มีขาย อยากได้ต้องทำเอง
  ครูไม่ใหญ่ทบทวนว่าพระโสณะตอนเป็นคฤหัสถ์นั้นฝ่ามือฝ่าเท้าแดง ฝ่าเท้ามีขนอ่อนนุ่มเหมือนปุยสำลีที่ปั่นร้อยครั้ง เดินแต่บนพรม เวลาจะงอนก็ขู่ว่าจะเดินลงพื้น ในโลกนี้มีอยู่คนเดียว นอกนั้นได้ยินแต่ว่าห้ามเดินบนพรม ให้เดินข้าง ๆ แล้วย้ำเรื่องต้นข้าวที่ได้ดื่มน้ำสามอย่างคือน้ำสะอาด น้ำนม และน้ำหอม ขณะที่เราได้แค่ดื่มน้ำข้าว จึงสรุปว่าบุญเท่านั้นเป็นสิ่งที่เราจะต้องทำ ไม่ทำไม่ได้ จะให้บุญหล่นทับก็เป็นไปไม่ได้ บุญนั้นไม่มีขาย อยากจะได้ก็ต้องทำเอง