โรคไต

ผู้เขียนเล่าว่าคุณแม่ชอบไปไหว้เจ้าตามศาลเจ้าและทำบุญวัดใกล้บ้านบ่อย ๆ ทุกครั้งที่ทำบุญก็จะใส่ชื่อลูก ๆ เสมอ เวลาคนมาบอกบุญไม่ว่าบุญอะไรที่ไหน เช่นทอดกฐิน ทอดผ้าป่า สร้างโบสถ์ สร้างศาลา แม่จะทำทุกบุญไม่ยอมขาดเลย จนเงินส่วนตัวที่ลูก ๆ ให้ไว้หมดเกลี้ยง แล้วบอกลูกว่าไม่มีเงิน พอลูกให้อีกก็เอาไปทำบุญอีก แม่ไม่เคยอิ่มในการทำบุญ ตอนนั้นยังไม่ได้เข้าวัดพระธรรมกาย ปลายชีวิตแม่ป่วยเป็นโรคเบาหวานและโรคไต ต้องถูกตัดขาไปหนึ่งข้าง และเสียชีวิตในปี 2536 ด้วยวัย 72 ปี

ผู้เขียนเล่าว่าคุณพ่อเกือบเสียชีวิตหลายครั้ง ครั้งแรกอายุราวยี่สิบปีเกิดกบฏแมนฮัตตัน ทหารเรือนำเรือปิดล้อมท่าเตียนและยิงปืนใหญ่ใส่อู่ซ่อมเรือ คุณพ่อถูกสะเก็ดกระสุนที่หลัง ฝังที่กระดูกสะโพก โรงพยาบาลปล่อยนอนเจ็ดวันจนพิษบาดแผลเกือบตาย คุณลุงต้องย้ายไปผ่าตัดที่คลินิกอื่น แผลใหญ่จนเอามือล้วงได้ รอดมาแต่เกือบเดินไม่ได้เพราะเอ็นขาเกือบขาด ครั้งที่สองที่เมืองจีนไตวายต้องฟอกเลือดด่วน หมอว่าถ้าขึ้นเครื่องบินกลับจะหัวใจวายแน่ ต่อมาตัดสินใจเปลี่ยนไต ผู้เขียนพาไปขอบารมีคุณยายอาจารย์ คุณยายขอจับมือคุณพ่อ การผ่าตัดที่หมอคาดสี่ชั่วโมงเสร็จในชั่วโมงครึ่ง ตอนนี้คุณพ่ออายุ 75 ไตยังใช้ได้ดีไม่มีอาการข้างเคียง

คุณพ่อถูกสะเก็ดกระสุนปืนใหญ่และถูกทิ้งเจ็ดวันเพราะชาติก่อนชอบล่าสัตว์ บางครั้งปล่อยนกจากกรงแล้วยิงธนูให้ตกลงมาตาย แต่กรรมบางแล้วเหลือแค่เศษกรรมจึงรอด ถ้ากรรมหนักวันเดียวก็ถึงปรโลก ส่วนโรคไตที่เปลี่ยนไตได้ ครูไม่ใหญ่ชวนผู้ชมทายก่อน มีคนตอบว่าปล่อยเงินกู้ดอกโหด แล้วแซวเรื่องเสาแก้วต้นละพัน ช่วงเฉลยจริงถอดเสียงเพี้ยนบางส่วน เท่าที่อ่านได้คือชาติก่อนแข่งขันกับคู่แข่งแล้วยึดทรัพย์ที่เป็นบ้านและที่ดินมา ทำให้ครอบครัวคู่แข่งเดือดร้อน จึงป่วยเป็นโรคไต แต่แบ่งส่วนหนึ่งไปทำบุญ ประกอบกับบารมีคุณยายอาจารย์ที่ไปช่วยจึงรอดตายและไม่ต้องฟอกไตเหมือนคนอื่น