แตกฉานบาลี

เมื่อผู้เขียนอายุได้ยี่สิบปี คุณพ่อคุณแม่ให้บวชเป็นพระอยู่ที่วัดใกล้บ้าน ขณะที่บวชอยู่นั้นชอบอ่านหนังสือบาลี และท่องจำได้อย่างแม่นยำจากหนังสือนวโกวาท แต่ต่อมามีอาการแปลกประหลาดเกิดขึ้น จากที่อ่านหนังสือบาลีได้อย่างคล่องแคล่วท่องจำได้แม่นยำ กลับกลายเป็นว่าเพียงแค่อ่านหนังสือไม่ถึงสิบบรรทัดก็จะมีอาการวูบขึ้นมาเฉย ๆ ง่วงหรือปวดหัวขึ้นมาทันที อ่านอะไรก็ลืมหมด ด้วยสาเหตุนี้จึงจำใจต้องลาสิกขาในขณะที่เพิ่งบวชได้แค่หนึ่งปี แต่ตั้งใจอยู่ตลอดว่าถ้าได้บวชอีกครั้งจะไม่ยอมลาสิกขา จะขอบวชไปตลอดชีวิต

พิธีกรกราบอาราธนาหลวงพ่อถ่ายรูปหมู่กับผู้สอบได้เปรียญธรรมสามประโยค แล้วอาราธนาให้โอวาท หลวงพ่อกล่าวกับลูกพระ ลูกเณร ลูกอุบาสิกาว่าปีติยินดีที่สอบได้ สมกับเป็นผู้มีบุญที่สั่งสมมาดีแล้ว การศึกษาพระบาลีมีเฉพาะผู้มีบุญ และไม่ง่ายเลย ลูกหลายคนที่จบปริญญาตรียืนยันว่าบาลียากกว่าเรียนทางโลก เพราะทางโลกดูว่าถูกเท่าไร แต่บาลีดูที่ผิด ผิดไม่ได้ เพราะถ้าผิดก็ทรงจำคำสอนพระพุทธเจ้าคลาดเคลื่อน เป็นโทษ ต้องถูกร้อยเปอร์เซ็นต์ เหลืออีกหกประโยคก็ถึงเปรียญธรรมเก้าประโยค ให้ใช้วิริยะอุตสาหะ เรียนไม่ใช่แค่ให้สอบได้หรือเก็งข้อสอบ แต่ต้องแตกฉานจนนำคำสอนมาสอนตัวเองได้ ดำเนินชีวิตถูกต้อง แล้วถ่ายทอดประสบการณ์ภายในให้มวลมนุษยชาติได้ปิดอบายไปสวรรค์และไปนิพพาน