เสื่อมจากศีลธรรม

เล่าว่าพุทธันดรที่แล้วแผ่นดินตรงนั้นติดกันหมด ไม่มีเกาะไม่มีแก่งไม่มีทะเล เป็นเมืองใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์ มีต้นหมากรากไม้ และมีพระพุทธศาสนามาปักหลัก สลับกับยุคที่มนุษย์เสื่อมจากศีลธรรม คือไม่เห็นความสำคัญของการรักษาศีล ไม่ให้ความปลอดภัยต่อชีวิตและทรัพย์สินของกันและกัน มีอบายมุขเกิดขึ้น ความโลภ ความโกรธ ความหลงงอกงามในใจของคนยุคนั้น จึงเกิดทุพภิกขภัย และในที่สุดก็กลายเป็นทะเลทรายที่แห้งเหือด และตอนนี้กำลังจะย้อนกลับมาฟื้นฟูเมื่อแสงสว่างแห่งธรรมเริ่มไปปักหลัก

อธิบายว่าในยุคนี้ศีลธรรมไม่ได้เสื่อม ศีลธรรมไม่มีวันเสื่อม แต่คนเสื่อมจากศีลธรรม เพราะพญามารเอากิเลสมาบังคับมนุษย์ ดึงใจให้หลุดออกจากศีลธรรมไปติดสิ่งที่เป็นอบายมุข ยุคที่คนเจริญเรื่องศีลธรรมจะหันหน้าเข้าวัด ยุคนี้หันหลังเดินออกจากวัด เห็นแล้วน่าสลดใจ แต่ย้อมท้อไม่ได้ ต้องเอากลับเข้ามาใหม่