เคารพพระรัตนตรัย

ตอบว่าคุณพ่อคุณแม่เคยเป็นกองเสบียงหมู่คณะมา แต่ยังไม่สม่ำเสมอ บางชาติเจอกันบางชาติไม่เจอ และเคยสร้างบุญร่วมกันเป็นคู่บุญคู่บารมี ส่วนที่คุณพ่อเป็นผู้นำและเป็นที่รักของคน จนบางคนขอเป็นลูกท่าน เพราะบุญที่ท่านเคารพอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ในตระกูล ทั้งพี่ ป้า น้า ลุง และเคารพบุคคลที่ควรบูชาและพระรัตนตรัย จึงได้รับความเคารพตอบ ถ้าท่านทั้งสองสั่งสมบุญและอธิษฐานจิตสม่ำเสมอ มุ่งไปดุสิตบุรีก็มีสิทธิ์กลับดุสิตบุรีได้

เล่าว่าพ่อบ้านชอบช่วยงานสาธารณประโยชน์และชอบเป็นพิธีกรในงานวัด หลังจากชวนเข้าวัดพระธรรมกายแล้วเขาซาบซึ้งในการสร้างบุญบารมีและเคารพในพระรัตนตรัยมาก เมื่อได้ยินเสียงบูชาพระแม้กำลังเดินอยู่ก็จะคุกเข่ากราบกับพื้นโดยไม่สนใจว่าพื้นตรงนั้นจะสะอาดหรือไม่ เมื่ออายุห้าสิบเก้าปีจึงลาออกจากราชการมาบวชพระธรรมทายาทในปี 2547 และอยู่ที่วัดสาขาต่อมาจนถึงทุกวันนี้ ตามที่ครูไม่ใหญ่บอกว่าต้องมาบวชเพื่อรักษาพระพุทธศาสนาเอาไว้