อาม่าเจ้าของโรงเลื่อย

โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา 21 พ.ย. 2548 21 พ.ย. 2548

• 1:35:46 ได้ไปอยู่กับคุณอา รู้จักอาม่าเจ้าของโรงเลื่อยและลูกสาวที่งามบาดใจ
  ผู้เขียนเล่าว่าวันหนึ่งเจ้าหน้าที่อนุญาตให้ออกไปได้ เพราะมีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งมาช่วยรับรอง มาทราบภายหลังว่าท่านสนิทกับคุณอาซึ่งเป็นข้าราชการทหารชั้นผู้ใหญ่ ผู้เขียนจึงได้ไปอยู่กับคุณอา ซึ่งเป็นเหตุสำคัญที่ทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป ไม่ต้องหลบซ่อนอีก มีที่พักเป็นหลักแหล่ง และที่สำคัญทำให้ได้รู้จักกับอาม่าเจ้าของโรงเลื่อยซึ่งมีบ้านอยู่ปากซอย ท่านเป็นคนใจดี อยู่ในศีลในธรรม และให้ความเมตตามาก มักชวนให้ไปเที่ยวบ้านบ่อย ๆ แต่ที่ดียิ่งกว่านั้นคือได้ทำความรู้จักคุ้นเคยกับลูกสาวของอาม่า ขณะนั้นผู้เขียนอายุเพียงสิบเจ็ดปี ส่วนเธออายุประมาณยี่สิบห้าปี ห่างกันแปดปี เธอเป็นคนสวยมากและจบมาจากประเทศอังกฤษ ผู้เขียนบอกว่าเธองามบาดใจจริง ๆ
• 1:39:21 ความรักกลายเป็นความหึงหวงระแวง กระแหนะกระแหนทำร้ายจิตใจเธอจนอาม่าเสียใจ
  ผู้เขียนเล่าว่าเธองามมากจริง ๆ ทั้งสวย รวย และเก่ง จึงทำให้ตนรักเธอ แต่จากความรักก็เลยไปถึงความระแวงและความหึงหวงไปหมดทุกอย่าง แม้ตนจะอายุน้อยกว่าและมีอะไรด้อยกว่าเธอมาก แต่ก็มักกระแหนะกระแหนทำร้ายจิตใจเธอเสมอ ความสนิทสนมทำให้สองปีต่อมาอาม่าชวนให้มาอยู่ที่บ้านด้วย พอมาอยู่บ้านเดียวกันก็ยิ่งเกิดความหึงหวงและกลายเป็นคนไร้เหตุผลมากขึ้นไปอีก จนอาม่ารู้สึกเสียใจว่าไม่น่าชวนมาอยู่บ้านด้วยเลย ไม่คิดว่าจะเป็นราชาแห่งอารมณ์หรือเจ้าอารมณ์อย่างนี้
• 1:41:50 อาม่าให้เลือก: ถ้ารักกันมีเงินก็มาขอ ถ้าไม่มาขอก็ให้ย้ายออกไป
  ผู้เขียนเล่าว่าความเจ้าอารมณ์ของตนทำให้อาม่าซึ่งเดิมไม่คิดจะพูดอย่างนี้ต้องพูดว่า เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ถ้ารักกันจริงและมีเงินก็มาขอเสีย ถ้าไม่มาขอก็ให้ย้ายออกไปจากบ้านหลังนี้