เข้าสู่ระบบด้วย Facebook เข้าสู่ระบบด้วย Google

วิจารณ์พระเวสสันดร

tag ที่มักมาด้วยกัน: กัณหาชาลี ชูชก พระเวสสันดร หัวใจพระโพธิสัตว์ พ่อเป็นครูใหญ่ขี้เมา

โรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา 29 พ.ค. 2549

  • 1:07:34 ชุดคำถาม แม่มีวิบากกรรมใดจึงโดนลากไปกับม้า ถูกตีหัว ตาบอด หูหนวก เงินแสนที่พ่อให้ และวิจารณ์พระเวสสันดรบาปไหม
    ชุดคำถามของผู้เขียน ครูไม่ใหญ่ชวนนักเรียนสันนิษฐานตาม แม่มีวิบากกรรมใดจึงโดนพ่อจิกผมลากไปกับม้า ถูกน้องเขยเมาตีศีรษะเกือบตาย ถูกกิ่งไม้ฝรั่งดีดตาจนบอด หูหนวกสิบปีรักษาไม่หายแล้วจู่ ๆ มีของหล่นออกมาได้ยินเป็นปกติ บุญอะไรทำให้พ่อให้เงินเลี้ยงดูแม่ถึงหนึ่งแสน การนำเงินนั้นไปทำบุญและใส่ชื่อพ่อ พ่อจะได้บุญหรือไม่ การที่พ่อทำร้ายแม่แต่ให้เงินเลี้ยงดู จะเป็นวิบากติดตัวพ่ออย่างไร แก้ไขในชาตินี้ได้อย่างไร เคยสร้างพระให้พ่อบางส่วน ถ้าทำให้ทั้งหมดพ่อจะได้บุญไหม น้องเขยที่ตีแม่ตายด้วยอุบัติเหตุแล้วไปไหน จะมีกรรมผูกพันกับแม่อีกไหม หลานสาวที่เท้าใหญ่นิ้วชี้ยาวและมีเส้นเลือดขอดเพราะอะไร (ช่วงคำถามถัดมาถอดขาดหายราวครึ่งนาที) ต่อด้วยคำถามว่าผู้เขียนเคยวิจารณ์ว่าพระเวสสันดรยกลูกให้ชูชกเป็นการละเมิดสิทธิ์ของผู้อื่น ครูไม่ใหญ่แทรกว่านั่นคือหัวใจของพระโพธิสัตว์ ถามว่าการวิจารณ์นั้นเป็นบาปหรือไม่และจะแก้อย่างไร และยังมีคำถามที่ฟังไม่ชัดเรื่องการเข้าถึงวิชชาและการบวชสร้างบารมีตลอดชีวิต
  • 1:21:35 เฉลย วิจารณ์พระเวสสันดรเพราะไม่รู้เป็นบาป และอธิบายหัวใจพระโพธิสัตว์ที่พูดกับกัณหาชาลีให้เข้าใจก่อนยกให้ชูชก
    ครูไม่ใหญ่เฉลยว่าการวิจารณ์ว่าการยกกัณหาชาลีให้ชูชกเป็นการละเมิดสิทธิ์ผู้อื่น ด้วยความไม่รู้เป็นบาปและโมหะ วิบากจะส่งให้มีอุปสรรคขัดขวางการสร้างบารมีและมีคนมาพูดให้ท้อใจ แก้ด้วยทำบุญ ทาน ศีล ภาวนา และขอขมาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบ่อย ๆ แล้วอธิบายว่าเราจะเอาหัวใจเราไปเทียบกับพระบรมโพธิสัตว์ไม่ได้ ท่านตั้งใจเป็นผู้ให้ตลอดไม่ว่าขออะไรแม้ชีวิต ก่อนยกให้ท่านคิดว่าอยู่ในป่าลูกลำบาก อยู่ในเมืองจะมีชีวิตดีกว่า จึงพูดดี ๆ กับกัณหาชาลีที่ซ่อนอยู่ในสระน้ำ ให้เห็นคุณค่าของการเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ขอให้ลูกเป็นสำเภาแก้วให้พ่อได้สร้างบุญใหญ่ เมื่อพ่อตรัสรู้แล้วจะกลับมาสอนลูกให้พ้นตามไป ไม่ใช่ไม่รัก อีกทั้งชูชกต้องผ่านเมืองที่ปู่ของลูกเป็นพระราชา ปู่คงไม่ยอมให้หลานเป็นทาสจึงจะไถ่ตัว ลูกจะได้อยู่กับปู่อย่างสุขสบาย และเป็นทูตไปแจ้งข่าวพ่อแม่ในป่าให้ปู่ทราบ ครูไม่ใหญ่แทรกว่าสมัยนั้นไม่มีมือถือ