ยักษ์

ตอบว่าพ่อของเธอตายแล้วไปเกิดเป็นยักษ์หล่อบนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา เพราะจิตหงุดหงิดจากการเจ็บป่วยก่อนตาย จึงนึกถึงบุญได้ไม่เต็มที่ จิตไม่ผ่องใสนัก แต่ได้รับบุญที่อุทิศไปให้แล้วจึงมีทิพยสมบัติดีขึ้นกว่าเดิม ครูไม่ใหญ่เตือนผู้ป่วยทั้งหลายว่าอย่าหงุดหงิด เพราะยักษ์หล่อหรือยักษ์สวยก็ยังไม่ดีเท่าเทพบุตรเทพธิดา ยักษ์หล่อนั้นแม้ไม่มีเขี้ยวออกมา แต่เวลาโกรธเขี้ยวก็งอกออกมาได้ ส่วนที่พ่อป่วยหนักตรงจังหวะที่เธอไปทำหน้าที่ผู้นำบุญนั้นเป็นเรื่องประจวบเหมาะ ไม่ใช่วิบากกรรมอะไร และบุญที่เธอทำหน้าที่ผู้นำบุญพร้อมอธิษฐานจิตนั่นเองที่ไปช่วยให้ท่านรอดตายมาหลายครั้ง ท้ายสุดตอบเรื่องเพื่อนนักสร้างบารมีที่เส้นเลือดในสมองแตกและเสียชีวิต ว่าเป็นวิบากการทุบหัวสัตว์เพื่อทำอาหารทั้งในอดีตและปัจจุบัน ตายแล้วไปแบบหลับและตื่นขึ้นที่วงบุญพิเศษดุสิตบุรี เขตเสบียง

ผู้มีอัธยาศัยมักโกรธถูกยักษ์น้ำนำตัวไป ผู้มีราคจริตถูกนาคน้ำนำไป ส่วนผู้ตายบนบกมียักษ์บก คนธรรพ์ วิทยาธรภุมมเทวามาพาไปดูแล