ประสบการณ์สากล

ต้นช่วงถอดเพี้ยนเป็นเสียงซ้ำ แล้วเป็นผลการปฏิบัติธรรมของคุณครูผู้หญิงอีกท่าน โรงเรียนของเธอให้นักเรียนทั้งโรงเรียน 3,500 คนแข่งตอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้าทุกปี เธอรู้จักวัดพระธรรมกายตั้งแต่ปี 2529 ได้รับมอบให้ดูแลห้องจริยธรรม ฝึกสมาธิพร้อมนักเรียน นักเรียนเห็นดวงแก้วแต่เธอยังมืดอยู่ รู้สึกอายนักเรียนมาก จึงฝึกวันละสี่รอบ คือตื่นกลางดึก เพิ่มทีละห้านาทีจนถึงหนึ่งชั่วโมง ก่อนเข้าเรียน หลังเลิกเรียน และก่อนนอน เพราะคิดว่าครูสอนสมาธิทำไม่ได้แล้วจะสอนนักเรียนได้อย่างไร สามเดือนใจเริ่มสงบ กำหนดนิมิตดวงแก้วได้ทุกอิริยาบถ ปี 2534 ได้ไปนั่งสมาธิกับหลวงพ่อที่ดอยสุเทพ วางใจกลางความสว่างจนดวงแก้วผุด ดีใจแล้วหาย วันที่ห้าเห็นดวงแก้วชัดใส มีดวงใหม่ซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ แล้วมีองค์พระแก้วผุดเป็นชุด ครูไม่ใหญ่ชี้ว่าเหมือนประสบการณ์ของ ผอ.เขต แม้ห่างกันยี่สิบปีและอยู่คนละจังหวัด แปลว่าเป็นประสบการณ์สากล เธอรายงานหลวงพ่อ ท่านให้วางใจที่ศูนย์กลางกายดูไปเรื่อย ๆ

ชาวอิหร่านที่เรียนวิธีนั่งเบื้องต้นแล้วซักถามอย่างสนใจ บางคนถามว่าควรออกกำลังกายก่อนหรือหลังนั่งสมาธิ ครูไม่ใหญ่ว่าตามสะดวก ออกกำลังกายก่อนได้ยืดเส้นยืดสาย หรือนั่งก่อนให้ใจสบาย ก่อนอาหารหลังอาหารก็ได้ นักเรียนใหม่ถามว่าตั้งท้องอยู่นั่งได้ไหม ตอบว่าได้ ไม่ทำให้ลูกในท้องลำบาก ลูกจะเป็นเด็กดี หลังนั่งแต่ละคนแลกเปลี่ยนประสบการณ์ว่าเห็นแสงสว่างเป็นวงกลมหลายวง สัมผัสความสุขที่ออกมาจากข้างใน หลายคนรู้สึกถึงดวงกลมสีขาวลอยอยู่กลางท้อง มีดวงเล็กกว่าครึ่งหนึ่งอยู่ข้างใน ทั้งที่ผู้แนะนำบอกแค่ให้หลับตาเบา ๆ ผ่อนคลาย ครูไม่ใหญ่ว่าการเห็นภาพเป็นของแถม นี่คือประสบการณ์สากล มีมนุษย์ที่ไหนก็มีดวงกลมใสอยู่ที่นั่นเหมือนมีจมูก ทุกคนบอกเหมือนกันว่าสุข สงบ สบาย ผ่อนคลาย