ปฏิสันถาร

ครูไม่ใหญ่บอกว่าการต้อนรับเป็นเรื่องสำคัญ พระพุทธเจ้าให้ความสำคัญกับความเคารพในปฏิสันถาร และเป็นบุญใหญ่ของผู้ต้อนรับ จะได้รับการต้อนรับทุกสถานที่ เกิดในตระกูลสูง คนในตระกูลเชื่อฟัง ไม่เจอคนดื้อ มีพวกพ้องบริวารที่ดี ถ้าใจทุกคนสบายแล้วเข้าถึงธรรมในวันนั้น เราก็มีส่วนแห่งบุญ ได้ทั้งทางนิพพาน ปิดอบายไปสวรรค์ และเวลาปฏิบัติธรรมก็จะสะดวกและรู้ได้เร็ว เพราะเคยอำนวยความสะดวกให้ผู้มีบุญที่มาชุมนุมวันที่ 17-18 ส่วนคนที่ปฏิบัติลำบากรู้ได้ช้า โตขึ้นมานั่งหลับตาก็ง่ายจนสงสัยว่าทำไมคนอื่นทำยาก

ยกข้อคิดที่ได้จากคุณยายอาจารย์ ภาพที่ประทับใจคือเช้าวันอาทิตย์ถ้าฝนไม่ตก ท่านจะเตรียมตัวรับแขกตั้งแต่ตี 5 เรียกทุกคนในวัดมาเตรียมถ้วยจานช้อนชามและทำความสะอาดให้ทั่ววัด ท่านบอกว่าญาติโยมเดินทางมาไกลจะมาสร้างบุญ ต้องทำทุกอย่างให้สะอาดและทำให้เขาอารมณ์ดีตลอดทั้งวัน เพราะเขาเตรียมตัวจะไปเป็นเทพบุตรเทพธิดากัน

อธิบายว่าคุณยายอายุมากแล้วน่าจะพัก แต่ท่านมีวิธีหาบุญของท่านในฐานะเจ้าของวัด คือบุญปฏิสันถาร บุญจากการต้อนรับแขกที่ผู้เยาว์จะได้จากการต้อนรับผู้มาเยือน นอกจากเรียกทุกคนมาจัดระเบียบสถานที่ ท่านยังเตือนเรื่องหน้าตาผมเผ้าให้เรียบร้อยทุกคน เพื่อให้บรรยากาศของการปฏิบัติธรรมดี

เล่าว่าพอญาติโยมมาแต่ไกลเป็นหมู่ คุณยายรีบยกมือไหว้ก่อนเลย ทั้งที่แขกที่มาอายุคราวลูกคราวหลาน บางคนไหว้ตอบ บางคนก็เฉย ๆ วันหนึ่งหลวงพ่อได้โอกาสจึงถามว่าทำไมยายต้องไปยกมือไหว้เขาก่อน คนที่นำกลุ่มมาก็เป็นลูกศิษย์ยายทั้งนั้น หรือยายจำเขาไม่ได้ คุณยายตอบว่ามีทั้งจำได้และจำไม่ได้

ชี้ว่าบางคนมาวัดเพราะพ่อแม่พี่น้องสามีภรรยาชวนแล้วเสียไม่ได้ อารมณ์ไม่ค่อยดีมาตั้งแต่บ้าน ถ้าเราให้การต้อนรับไม่ดี ไม่ทำให้ใจเขาสบายตั้งแต่ต้น การมาวัดครั้งนี้ซึ่งคนที่ชวนหวังให้เป็นบุญ ก็อาจกลับเป็นบาปได้ คุณยายมองอย่างนั้น

ยกความระวังของคุณยายเวลาจะชวนใครสร้างบุญหรือเวลาใครมาถึงวัด ว่าไม่มีอะไรเป็นหลักประกันว่าชาตินี้จะได้เจอกันอีก ถ้าได้เจออีกก็ยังปรับความเข้าใจกันได้ แต่ถ้าไม่ได้เจออีก สิ่งที่ประทับใจหรือสะดุดใจในวันนั้นจะฝังใจจนตาย ถ้าประทับใจ วันหลังใครถามถึงเราเขาก็ตอบแต่สิ่งที่ดี แต่ถ้าเกิดสะดุดใจแม้เพียงเล็กน้อยก็กลายเป็นเรื่องที่เขาจะยกมาโจมตีเราไปตลอด