ชาวคริสต์ฟิลิปปินส์นั่งสมาธิ

จดหมายลงวันที่หนึ่งมีนาคม ผู้เขียนชื่อถอดเสียงคล้ายมาเรียตะหรือมาริต้า (ยังไม่ยืนยัน) เป็นชาวคริสต์ฟิลิปปินส์ที่แต่งงานกับสามีชาวนอร์เวย์ มีลูกสาวหนึ่งคน ชอบไปโบสถ์ร่วมกิจกรรมทางศาสนา เพื่อนแนะนำให้รู้จักกลุ่มสมาธิ เห็นว่าสมาธิเป็นของกลาง ๆ จึงมาร่วมและทุกวันนี้ยังไปโบสถ์อยู่ เวลานั่งพยายามนึกสิ่งเดียว เลือกนึกดอกกุหลาบ (ครูไม่ใหญ่เทียบว่าชาวโซโลมอนนึกมะพร้าว) อยู่ดี ๆ ดอกกุหลาบหายไปกลายเป็นแสงสว่างวาบเหมือนพระอาทิตย์เที่ยงวัน ใสเคลียร์มาก โล่งสบายผ่อนคลาย พอตื่นเต้นแสงก็หาย หายตื่นเต้นก็กลับมา จึงเห็นแสงวูบวาบทุกรอบ ครูไม่ใหญ่สรุปว่าสมาธิเป็นของสากลที่ทุกคนทำได้ เธอไม่รู้จักชาวโซโลมอนเลยแต่มีประสบการณ์ภายในเหมือนกัน

สอนคำภาษานอร์เวย์ว่าเก่งจังเลย แล้วทบทวนจดหมายของหญิงชาวคริสต์ฟิลิปปินส์ที่แต่งงานกับสามีชาวนอร์เวย์ มีลูกสาวหนึ่งคน ไปโบสถ์เป็นประจำ เพื่อนแนะนำให้มารู้จักกลุ่มสมาธิ เธอเห็นว่าสมาธิเป็นของกลางไม่ขัดกับความเชื่อ ยังไปโบสถ์อยู่ ครูไม่ใหญ่ยกนึกสระเปาะใส่หวานเกลี้ยง ใส่เค็มย่น ๆ เป็นอุปกรณ์เข้าถึง เธอนึกดอกกุหลาบแล้วดอกกุหลาบหายไปกลายเป็นแสงสว่างวาบเหมือนพระอาทิตย์เที่ยงวันแต่ใสมาก จะนึกอะไรก็ได้แต่ต้องวางที่กลางกายจึงมั่นคง

วันหนึ่งขณะนึกดอกกุหลาบเห็นแสงสว่างมีความสุขอยู่ ก็เห็นพระในท่านั่งขัดสมาธิสีทองอร่ามสวยงามมาก เธอตกใจตื่นเต้นท่านจึงหายไป ครูไม่ใหญ่ว่าต้องทำความรู้จักว่าพระท่านชอบคนดูเฉย ๆ นิ่ง ๆ นุ่ม ๆ เบา ๆ ไม่ตื่นเต้น เธออยากรู้ว่าทำไมจึงเห็นพระในท้องทั้งที่ไม่มีใครบอกมาก่อน และทำไมเห็นแล้วมีความสุขมาก ท้ายช่วงราว 2068 Whisper ถอดเพี้ยน แล้วไม่มีบรรทัดถอดเสียงยาวราวห้านาทีครึ่งถึง 2408

เรื่องของชาวฟิลิปปินส์ยังไม่จบ กัลยาณมิตรลูกพระธรรมจากนอร์เวย์ชื่อเล่นว่าตุ๊กเล่าว่าวันหนึ่งที่ไปปฏิบัติธรรมในกลุ่มสมาคมสตรี เธอเดินเข้ามาโวยวายว่าไม่กล้าบอกใครเลย งงมากว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร เธอเห็นพระในท้องชัดมากสว่างมาก ลูกยกมือยิ้มแล้วว่าสาธุ ยิ่งทำให้เธองงหนักขึ้น ถามว่าพูดอย่างนี้แปลว่าไม่เชื่อหรือ เธอนับถือคริสต์แต่กลับมาเห็นพระในท้องเป็นไปได้จริงหรือ ลูกตอบว่าเชื่อว่าเป็นไปได้ ครูไม่ใหญ่ชวนสันนิษฐานว่าเธอโวยวายเพราะไม่มีใครบอกก่อนว่ามีพระในตัว