กายกลวงเหมือนท่อแก้ว

เมื่อสบายแล้วให้น้อมความรู้สึกว่ากายเบาเหมือนไม่มีอวัยวะ เป็นกายกลวงโล่งว่าง คล้ายท่อแก้วใส ๆ แล้วค่อย ๆ หย่อนใจเข้ามาหยุดนิ่งแตะสัมผัสที่ศูนย์กลางกายอย่างละเอียดอ่อน นุ่มนวล ละมุนละไม เหมือนปล่อยขนนกให้ลอยเลื่อนลงไปสัมผัสพื้น มีสติเบิกบานอยู่ภายใน เหมือนนั่งยิ้มอยู่กับศูนย์กลางกาย เวลาตรึกใจลงไปให้เป็นเพียงความรู้สึก หรือมองแค่ชำเลือง อย่าเพ่งอย่าจ้อง ถ้าเพ่งจ้องอาการจะปรากฏทางร่างกาย หัวคิ้วตึง บางครั้งปวดเบ้าตา ถ้าเป็นอย่างนั้นแปลว่าผิดวิธีให้คลาย วางใจหลวม ๆ นุ่ม ๆ แต่มีสติตื่นเบิกบาน

เข้าถึงได้ด้วยการหยุดใจที่ศูนย์กลางกาย หยุดเป็นตัวสำเร็จ หยุดจึงเร็ว จึงถึง แต่ใจมักซัดส่ายดิ้นรนเหมือนปลาที่ถูกโยนขึ้นบก บางครั้งเหมือนนกบินจากกิ่งไม้นี้ไปกิ่งไม้นั้น จึงต้องค่อย ๆ ตะล่อมใจกลับมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ทำความรู้สึกว่ากายเป็นปล่อง เป็นโพรง กลวงเหมือนท่อแก้วใส ไม่มีอวัยวะภายใน รวมใจเหมือนปล่อยขนนกสีขาวเบา ๆ ให้ลอยลงสัมผัสศูนย์กลางกายอย่างอ่อนโยน แล้วนึกถึงดวงธรรม ดวงใส ดวงสว่าง หยุดนิ่งพร้อมกันสักครู่ ช่วงเงียบราวสามนาที

เชิญทุกท่านนั่งหลับตาเจริญสมาธิภาวนา ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่เจ็ด ปรับร่างกายทุกครั้งแม้เป็นเรื่องพื้น ๆ หลับตาพอสบายแค่ครึ่งลูก อย่าให้กล้ามเนื้อส่วนใดเกร็ง แล้วปล่อยวางเรื่องราวทั้งหลาย คลายความยึดมั่นผูกพัน จนใจโล่งว่างเบิกบาน ทำความรู้สึกว่าภายในตัวไม่มีอวัยวะ กลางตัวเป็นท่อแก้วใสกลวง ค่อย ๆ หย่อนใจเหมือนปล่อยขนนกสีขาวให้ลอยไปแตะผิวน้ำที่นิ่งใส แล้วผิวน้ำขยายวงกว้างออก