อุเบกขา

ตระกูลของผู้เขียนมีประเพณีรวมญาติเพื่ออุทิศส่วนบุญให้ญาติที่ล่วงลับ และมีพิธีรดน้ำดำหัวขอพรญาติผู้สูงวัยอายุหกสิบปีขึ้นไป ในช่วงสงกรานต์วันที่ 14 เมษายนของทุกปี ทำสืบทอดมากว่ายี่สิบปี มีเครือญาติมาร่วมกว่าสามร้อยคน และมีกองทุนหมุนเวียนช่วยเหลือญาติที่เดือดร้อน เจ็บป่วย และเสียชีวิต แต่ผู้เขียนลำบากใจที่ฝ่ายชายลงขันถือขวดเหล้ามาคนละขวด ฝ่ายหญิงเอาน้ำส้มมาเลี้ยงกัน ตนเหมือนแกะขาวในหมู่แกะดำจึงได้แต่วางอุเบกขา

นำกล่าวทำประจำวันพร้อมกันว่า พุทธบุตรและพุทธบริษัทสี่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดวงตะวันที่มีดวงเดียว เรื่องส่วนตัวให้วางอุเบกขา เรื่องพระศาสนาให้เอาอุเบกขาวาง จิตสดใสเมื่อใจสิ้นระแวงเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในคืนวันเพ็ญ และธรรมกายคือพระในตัวคุณที่เข้าถึงได้ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง