ต้นบุญ กลางบุญ ปลายบุญ

บอกว่าสิ่งนี้เคยเกิดในสมัยพุทธกาล แต่หลังพุทธกาลยังไม่เคยเห็น ถ้าทำเสร็จจะได้เห็นกันไปอีกนาน โดยพวกเราเป็นต้นบุญ เป็นผู้สถาปนา เราอยู่ในยุคของการสถาปนาบุญใหญ่ รุ่นหลังเป็นกลางบุญกับปลายบุญ อยู่ในยุคอนุโมทนาบุญ ถ้าเทียบเป็นสมบัติ ต้นบุญเป็นบรมเศรษฐี กลางบุญเป็นมหาเศรษฐี ปลายบุญเป็นจุลเศรษฐี ลดหลั่นกันไป เราคือผู้ออกแบบชีวิตจึงต้องเลือกเองว่าจะอยู่ตรงไหน

ครูไม่ใหญ่ว่าเห็นบุญแล้วรับไปเถอะ แม้ไม่มีเงินหรือเป็นนักบุญทุนน้อย คิดใหญ่ไปเลย กฐินหนึ่งกอง ใช้ปัญญาผ่านระบบความคิด ใช้ขาพาตัวไปหาผู้มีบุญ ใช้ปากชวนเขามาทำบุญ เราเป็นต้นบุญ เขาเป็นกลางบุญและปลายบุญ จะได้บริวารสมบัติด้วย ต้องตั้งเป้าในชีวิต เสาหนึ่งต้น กฐินหนึ่งกอง อย่ากังวลว่าเป็นนักบุญทุนน้อยจึงไม่กล้ารับ ทำไม่ได้มีประการเดียวคือไม่ได้ทำและไม่ชวนคนอื่นมาทำ บุญมีไว้ให้ทำ คนในโลกมีไว้ให้ชวน ปากมีไว้ให้พูด ขามีไว้พาไปหาผู้มีบุญ หัวใจมีไว้เป็นผู้นำบุญยอดกัลยาณมิตร แล้วจะทำบุญใหญ่ได้อย่างคาดไม่ถึง